ThePrimeagen had gelijk
5m leestijd

ThePrimeagen had gelijk

Hij waarschuwde dat AI-tools je kritische oordeel slopen. Daarna draaiden zijn volgers een vergiftigd commando uit een tweet zonder het te lezen. Hij had gelijk.

Op 23 januari 2026 postte ThePrimeagen dit:

guys, I was wrong

AI is much more powerful than I thought. I just created my first skill and it's already revolutionising how I code

you got to try it yourself

npx skills add github.com/theprimeagen/s --skill is-even

Tech Twitter ging collectief door het lint.

ThePrimeagen had jarenlang volgehouden dat AI-coding tools je dom maken. Hij verwijderde GitHub Copilot. Zijn punt: ontwikkelaars slaan de verificatiestap over, het kritisch nadenken, het fundamentele oordeelsvermogen dat iemand goed maakt in dit vak. Hij was de luide, geloofwaardige, onverbloemde stem aan de andere kant van de AI-hype.

En nu riep hij iedereen op een skill genaamd is-even te installeren.

Zijn volgers draaiden het commando.

Wat is-even is ​

Als je langer dan vijf minuten in de npm-wereld hebt rondgekeken, ken je is-even. Het is de bekende grap over overmatige afhankelijkheid: een package die niets doet behalve controleren of een getal deelbaar is door twee. Eén regel code. Iets wat een student op dag één schrijft en nooit als package publiceert.

De naam is-even was de hint. Die lag er dik bovenop.

Ze keken niet.

De skill was vergiftigd. De volgers die dat commando draaiden zonder de broncode te lezen, zonder de repo te checken, zonder te vragen "wacht, waarom is-even?", lieten iets draaien wat ze niet hadden gecontroleerd. Omdat ThePrimeagen het zei.

Zijn oorspronkelijke argument ​

Eerst wat hij vóór de ommezwaai eigenlijk zei: zijn kritiek op AI-coding tools ging nooit over de kwaliteit van de modellen. Het ging over wat ontwikkelaars daarna doen.

Je vraagt Copilot een functie te genereren en je leest niet wat er uitkomt. Je accepteert de suggestie omdat ze er goed uitziet, omdat de aanvulling zelfverzekerd klinkt, omdat controleren als rompslomp aanvoelt. De AI sloopt je vaardigheden niet. De gewoonte om niet te controleren doet dat.

Hij zei dit herhaaldelijk. Hij verwijderde Copilot niet omdat het slechte code schreef, maar omdat het hem aanleerde een stap over te slaan. De verificatiestap. De "lees wat je gaat draaien"-stap.

Hij beschreef een precieze manier waarop dingen misgaan.

De wending ​

Zijn volgers hebben zich niet gebrand aan AI.

Ze hebben zich gebrand aan hun vertrouwen in hem.

De mentale kortere weg is identiek: "iemand competent heeft dit goedgekeurd, dus ik hoef niet na te denken." Bij AI is dat het model. Bij de skill was het de influencer. De verificatiestap werd in beide gevallen overgeslagen.

Dat is precies het oordeelsvermogen waarover hij waarschuwde. Dat verdwijnt niet alleen als je de suggestie van een model accepteert zonder te lezen. Het verdwijnt elke keer dat je iets uitvoert omdat een bron die je vertrouwt zei dat het goed was.

De ironie is te snijden. Hij had gelijk over het faalpatroon. Hij demonstreerde het zelf, en zijn publiek bevestigde het.

De skills-laag is het nieuwe npm ​

Dit zou een nette les zijn als het hier stopte. Dat doet het niet.

Het npx skills add-patroon, Claude Code-skills, MCP-servers, Cursor-plugins, noem het zoals je wilt, is inmiddels een parallel softwaredistributiesysteem. Miljoenen ontwikkelaars installeren tools in de context windows van hun AI-agents, geven die tools de bevoegdheid om namens hen te handelen, en controleren ze net zo grondig als de meeste mensen een npm install controleren: helemaal niet.

In april 2026 vergiftigden onderzoekers negen van de elf MCP-registries met proof-of-concept-packages. Negen van de elf.

De ToxicSkills-audit van Snyk vond 1.467 kwaadaardige payloads in 3.984 gescande skills: een foutkans van 36%. Een gecoördineerde aanval genaamd ClawHavoc vergiftigde 1.184 skills op ClawHub in één keer.

Niemand controleerde ze, want de vuistregel is "deze registry ziet er betrouwbaar uit" of "deze maker lijkt geloofwaardig." Dezelfde kortere weg. Ander aanvalsoppervlak.

Zoals ik schreef na het npm-pakket dat Claudes werkruimte wilde leegroven: de agent is het aantrekkelijkste doelwit dat er is. Hij draait met jouw credentials, installeert dingen zonder ze te lezen, en zijn configuratiebestanden worden gewoon uitgevoerd. Een vergiftigde skill compromitteert niet alleen je editor. Hij compromitteert alles waar jouw agent bij kan.

Wat je eraan doet ​

ThePrimeagens antwoord, vóór de ommezwaai, was: vertraag. Bouw de verificatiegewoonte opnieuw op. Lees wat je gaat draaien.

Dat advies verviel niet toen hij die tweet postte.

  • Lees de broncode vóór je installeert. npx skills add haalt zijn code uit een GitHub-repo. Die repo is leesbaar. Open hem. Kijk wat het installatiescript werkelijk doet.
  • Behandel skills als afhankelijkheden. Je zou (hopelijk) geen willekeurige package uit een tweet npm install-en. Hetzelfde geldt hier. Het volgersaantal van een maker is geen code-review.
  • Je agent controleert zijn eigen tools niet. Hij installeert wat jij hem opdraagt, en gebruikt daarna wat er geïnstalleerd is. Hij heeft geen achterdocht. Een van jullie twee moet die hebben.
  • De naam is een signaal. is-even lag er dik bovenop. Als iets te triviaal, te generiek of te toevallig lijkt op een bekende grap-package: stop even.

Hij heeft je gewaarschuwd dat je zou stoppen met controleren.

Je stopte met controleren.

Hij had gelijk.

De verificatiegewoonte is alles. Het maakt niet uit of het ding dat je niet las een suggestie van een model was, een aanbeveling van een maker, of een skill in een registry. Hetzelfde gat ontstaat: iets wat je niet begreep, draaide op jouw machine, met jouw credentials, namens jou.

Je kunt de bug niet spotten als je de code niet hebt geschreven. Je kunt de payload niet spotten als je de broncode niet hebt gelezen.

Zelfde les. Zelfde prijs.

(21 van 40)
1Je hebt geen AI-probleem. Je hebt een procesprobleem.2Waarom je nooit code moet shippen die je zelf niet snapt3Stop met copy-paste engineering4De lavalaag: waarom AI-code je codebase langzaam versteent5Het briljante papegaaiprobleem: wat AI eigenlijk doet als het 'denkt'6De prompt is geen spec7De bureaucratie van bots: waarom we de controleur controleren8De dag dat Claude mijn productiedatabase verwijderde9De wapenwedloop om je vertrouwen: Mythos, Cyber en de security-hype10Laat je agents stoppen met Markdown schrijven11Je agent lijdt onder je technische schuld12Je vindt de bug niet als je de code niet schreef13Een op vier: de beveiligingsschuld die niemand telt14Je 10x-developer zit vast in een 0,1x-pipeline15De benchmarks zeiden 'frontier'. Ontwikkelaars zeiden 'dom'.16Caveman vs context-mode: kleinere mond, of kleinere kamer?17Code churn: de lava die je nog kunt meten18Het plafond is van beton19De token-belasting: ik trek mijn Caveman-advies in20Zelfs de malware is nu AI-slop21ThePrimeagen had gelijk22Tokenmaxxing: wat er gebeurt als je het verkeerde meet23Ze vroegen het de bot gewoon netjes: je supportagent is het aanvalsoppervlak24Snelheid werd goedkoop. Je oordeel niet.25Je coding agent heeft geen wereldmodel. Jij hebt er een omheen gebouwd.26De Ferrari heeft een begrenzer: een dag met Claude Fable 527De uitknop was nooit van jou28Een open MCP-server is erger dan een open database29Het veerkrachtigste beroep eet zijn eigen zaaigoed op30De uitknop werkt nu ook andersom31AI genereert je tests. Maar test het ook echt?32Beter code leren lezen: een oefenroutine33Programmeren leren in het AI-tijdperk: wat ik als eerste zou leren34Wie is verantwoordelijk voor AI-code? Jij, en sinds dit jaar staat het zwart op wit35Wanneer je beter geen AI gebruikt bij programmeren: het werk dat ik zelf blijf doen36Junior developers aannemen in 2026: de instroom stopte, en dat was een keuze37Software inschatten met AI: het typen was nooit waar de tijd in zat38Slopsquatting: bestaat het package? Verkeerde vraag39Acht rapporten, één meetlat: jureren bij een AI-safety sprint40Er sloeg geen agent op hol