Beveiliging

Waar ik over schrijf ​

Beveiliging op deze site komt in twee smaken voorbij. De nieuwe, waarbij het risicooppervlak gevormd wordt door AI en agents, en de oude, waarbij de vraag is wie eigenaar is van je data en je infrastructuur.

De AI-variant dekt het grootste deel van de recente stukken. Agents die rechtstreeks in productie aan de slag gaan, prompt injection in tools waarvan je was vergeten dat ze open stonden, en het tragere probleem van beveiligingsschuld die zich stil ophoopt in AI-gegenereerde code die niemand zin heeft om te auditen. Eén op de vier van die commits is inmiddels iemand anders zijn probleem.

De oude variant is niet weggegaan. Je moet nog steeds weten waar je data leeft, wie er toegang toe heeft, en wat er gebeurt als de SaaS waar je op leunt zijn mening over jouw tier verandert. De self-hosting stukken zijn geen nostalgie. Ze gaan over controle, en daar steunt beveiliging uiteindelijk op.

Allebei stellen dezelfde vraag. Wat doet een capabele aanvaller met wat je vandaag bouwt, zes maanden later, als je er niet meer scherp op let? De meeste stukken onder deze tag zijn een variant op die vraag.